بسم ربّ الشهداء و الصّدیقین

روزها و شبها،از پی هم گذشت و هر از چندگاهی

خبرهایی به گوش می رسید

یک نفر کشته

چند مجروح

یک انفجار

اما... اما، دو سه روزیست که می بینیم کار از چند گذشته

چندین تن هم رد شده

به صدها نفر رسیده،از این هم دارد رد می شود

نسل کشی در حال اتفاق است

شاید تا دیروز و امروز،ما هم نمی دانستیم که چه کنیم

اما اگر هنوز هم نمی دانی چه کنی

بیا چند کلامی را سخن با قلبت گویم

یقین می دانم که هنوز می تپد حتی برای ناشناخته ای بنام فلسطین....نـــه صبر کن

اگر قسمتت نبود،اینجا نبودی

پس پا به پای سفینة النجاة بیا،بلکه سخنی با عمق وجدان،هشدارمان کند

چرا که هر چیزی را باید گونه ای خطاب کرد که رــو برنتابد

تا از شکست و دوریش از آنچه باید،باز خواست نشویم:::

اگر رئیسی بر زیر دستانش ظلم کند،آن مظلوم هم دستش خالی باشد،چه کسی را انتظار یاری می رود؟

درسته اونی که بالادست تر از رئیس باشه باید کاری کنه

اما اگه اون هم کاری نکرد مردم باید دست بکار شن دیگه

دیوار نویس

پوستر

تظاهرات

تحصن و...هزار و یک کار دیگه که هر کی خودش می دونه

حالا از فردا توی محیطی که هستی نری یقه بقیه رو بگیری که فلان جا ندیدمت چرا؟

شاید جای دیگه ای بود و از یکی از هزار طریق دیگه ادای دین می کرد...

اما هر کدوم از این کارا (در حد وسع چه فایده داره)

راست میگی دلیلش چیه؟

بحث سیاهی لشکر رو هم شنیده باشی،تا ته حرفم رو می خونی

می دونم که گرفتی اصل مطلب رو...

یا در مورد تصاویر حتی اگه زبون هم رو نفهمیم،

چه در دنیای واقعی چه مجازی،زنده بودن و ناراحتی ما رو نسبت به جنایات می رسونه

یکی دیگه روهم شیر می کنه واسه قدم آگاهانه بعدی...و الی آخر

هر چقدر هم که کج رو بوده باشی؛جانی نبودی که بگی من رو چه به این حرفا

شاید با یه عکس توی این دنیای مجازی لاقل بشه دینمون رو ادا کنیم

گرچه انکار نمی کنیم که مثل کربلای حسین(ع)اونجا نیاز به خون و جون دارن

باید این کشورها متحد شن... باید اسرائیل رو ..........

هر کی در حد خودش،یه طوری نشون بده که سکوت نکردی

شاید دیگه فرصتی برای ادای دین نباشه...فرصت ها داره می سوزه

شاید دیگه فرصت نشه توی این کربلا؛راهت بدن

(بجنب تا دیر نشده ... بجنب)

اگه هنوز هم خبر خوندن سوره حشر بهت نرسیده،

بدون که خوندنش توصیه شده...بخون تا فرصت هست بجنب تا مهلت هست

با یادت ای  که در دلهایی

 ای که با ما ولی تنهایی

ای بی نیاز ای نازنین

تو همان فریادرس مایی ؟

سلام به مهمونای عزیز وبلاگ قافله سبز انتظار

 درسته که ما انگار یکسری مخاطب خاص و نور چشمی داریم

اما خیلی از شمایی که این بار اول ّ که به کلبه شهدای آینده اومدین،

نور چشمی تر از ما هستین پیش شهدای همیشه زنده تاریخ

حالا ای نور دل و دیده شهدا

بیاین بخونیم تکرار حماسه حسین(ع) رو در کربلای هویزه

***

هویزه را می شناسیم  

شهید سید حسین علم الهدی را چطور؟

حق می دهم به نیشخند نشسته بر گوشه لبانتان

مگر می شود دم از شهدا زد ولی یکبار هم که شده به زیارتشان نرفت؟

تا حالا زیاد شنیدیم که خیلی از شهدا و جانبازان امروز،مدتها بی قرار رسیدن به خدا بودند

شاید تو هم روزها و ساعتهایی، جنس این بی قراری و عشق بازی رو درک کرده باشی که نه ...

با تمام وجودت لمس کرده باشی

گاهی هیچکس و هیچ چیز،دلت رو آروم نکنه

فقط و فقط بهونه خدا رو  داشته باشی

چی کار می کنی؟

میگی خدایا من رو ببَر!!!

بُرده تو رو؟

دلگیر نشدی که پس تو من رو دوست نداری

که نمیخوای پیشت بیام و الی آخر...

حالا دو سه روز پیش بود که داشت توی تلویزیون از شهید سید حسین علم الهدی می گفت که:

اون باید توی همون 16 سالگی شهید می شد

همون زمانی که زیر شکنجه دشمن بود و

 اینقدر فریاد می زد تا شکنجه گر یادش بره که سوالش رو بپرسه

و فقط از عصبانیت اون رو بزنه و شکنجش بده

اما  ...

اما خدا علم الهدی رو نبُرد و گذاشت تا توفیق هویزه نصیبش بشه

گذاشت تا در کربلایی که بار دیگه به زیبایی توسط این دانشجوها به تصویر کشیده میشه شرکت کنه

آی اونایی که مثل چند وقت پیشای من،نمی دونستین هویزه چیه و علم الهدی کیه!

برا شناخت این آقا حسین،برید و کتاب «سه روایت از یک مرد » رو بخونید

(امیدوارم که اسم کتاب رو اشتباه نگفته باشم)

و برای شناخت هویزه،بیاید همون هویزه

بیاید . امید دارم که از دیوار نوشته هاش

از خادماش

از راویاش

و از شهداش،اون چیز رو که باید،کم کم بدست بیارید...به لطف خدا

پ . ن :

 بقیه در ادامه مطلب